Mountain Marathon - trailrunnen in combinatie met oriënteren

Het weekend van 26 en 27 september stond ik aan de start van de Mountain Marathon van De24. De24 is een organisatie die trailrunning en oriëntatie combineert. In het verleden heb ik al aan enkele events van hen meegedaan, maar het was de eerste keer dat ze deze tweedaagse wedstrijd organiseerden.

Plaats van het gebeuren was het Eifelgebied in Duitsland, een prachtig gebied en eigenlijk best goed bereikbaar. Een dikke 2 uur rijden voor mij vanuit Lommel. Onderweg pik ik mijn teamgenoot en collega op het werk, Johan, op.

We hebben ons ingeschreven voor de 'short run', maar het woord 'short' is misschien wat misleidend. We zullen 2 dagen na elkaar toch 25 à 30 km voor de boeg hebben. Er is ook een long run, waarbij ze 40 à 45 km per dag afleggen, en er is ook een wandelcategorie.

Het oriënteren gebeurt op topokaarten. En zoals in de wedstrijd zal blijken, zijn Duitse topokaarten niet zo up-to-date; er zitten redelijk wat foutjes in. Soms zijn er wegen die er niet op staan, soms staan er wegen op die niet te vinden zijn. Maar de kaart is voor iedereen hetzelfde en het geeft wat extra spanning.

De opdracht is dat je een aantal verplichte posten zoekt in een vaste volgorde. Mis je een verplicht punt, dan krijg je 30 minuten straftijd. Verder liggen er onderweg extra bonuspunten. Bonuspunten hebben een bepaalde score, bijvoorbeeld 20. Als je dat bonuspunt dan neemt, gaan er 20 minuten van je eindtijd af.

Op dag 1 starten we in Vogelsang, een oud militair trainingskamp. We leggen onze kilometers af om dan ergens aan te komen waar we overnachten in onze tentjes. De organisatie zorgt voor het transport van tent, matje en slaapzak. Al de rest van de kleding en het eten voor de 2 dagen moeten we zelf in onze rugzak meenemen. Simpelweg: hoe meer luxe je wil, hoe zwaarder je rugzak zal zijn.

Ik slaag erin om onder de 5 kg te blijven. Ik kies voor 'geen' luxe. Ik heb vooral eten en drinken mee en wat verplichte spullen (regenjas, muts, EHBO-set, koplampje). Een groot voordeel is dat het weer 100% meezit: droog en warm. Hierdoor kan je warme kleding tot een minimum beperken.

Op dag 2 starten we dan aan onze tentjes en komen we uiteindelijk weer aan waar we de eerste dag zijn vertrokken. De eindtijd is de tijd van dag 1 + tijd van dag 2 + straftijd (bij het missen van een verplicht punt) – bonuspunten.

Om de 2 minuten mag er een team van start gaan. Johan en ik starten als tweede team. We krijgen de kaart 1 minuut voor de start en ik zit direct goed in de focus. Ik heb er echt zin in!

Het eerste punt ligt niet super ver, we nemen direct al enkele doorsteekjes en bij post 1 zijn we het team dat voor ons is gestart al voorbijgestoken. Vanaf dan zullen we de rest van de dag geen enkel ander team meer zien. Van punt 1 naar 2 volgen we gewoon de wegskes, maar het gaat al goed omhoog. Eén ding is zeker: we gaan genoeg hoogtemeters maken.

Bij post 2 moeten we al serieus gaan nadenken. Het is een heel lang been en er ligt iets hoger een bonuspunt. Gaan we van 2 naar 3 en dan op en af naar het bonuspunt? Of gaan we van 2 eerst naar het bonuspunt en dan naar 3? Dan moeten we wel een serieuze klim doen om terug naar 3 te gaan, maar het is volgens mij iets korter. Het bonuspunt zou 30 minuten aftrek geven. De grote vraag is dus ook: als we via dat punt gaan, kost het ons dan niet meer dan 30 minuten? Anders levert het natuurlijk geen winst op. We besluiten eerst het bonuspunt te nemen en dan naar post 3 te gaan, en ik denk dat we daar goed aan gedaan hebben. Het waren meer hoogtemeters, maar het was een gemakkelijkere route om te oriënteren. Achteraf heb ik de track bekeken van een team dat het omgekeerd had gedaan en die hebben onderweg veel meer zitten zoeken. We nemen hier zeker wat winst.

Dan verder naar punt 4, dat ligt op de rand van de kaart. Je moet je kaart nog niet omdraaien om van post 3 naar 4 te gaan en dat doen de meeste teams dan ook gewoon niet. Gelukkig heb ik ondertussen al een klein beetje ervaring in het oriënteren en probeer ik tijdens een leg de volgende leg al voor te bereiden. Ik draai mijn kaart om en zie dan dat er daar in de buurt weer een bonuspunt ligt. En ik zie direct dat het heel voordelig is om eerst het bonuspunt te nemen en dan pas post 4. Het bespaart een hoop hoogtemeters. We nemen dus snel dat bonuspunt, dat 20 minuten oplevert, en het kost ons nog geen 10 minuten extra. In de wedstrijd zelf voel ik al dat dit een goede zet is. Achteraf hoor ik inderdaad van veel teams dat ze het te laat gezien hadden. Sommigen zijn dus op en af gelopen, anderen hebben het bonuspunt laten liggen.

We zitten echt goed in de wedstrijd, de focus is goed en we maken niet echt fouten. Maar dan gaat er toch iets mis. Van het bonuspunt naar post 4 willen we een stuk doorsteken. Het is een stuk op een steile wand, zeker de eerste meters. Ik klauter naar boven, maar vlak voor ik van het steilste gedeelte af ben, begin ik te schuiven. Ik heb nog de reflex om me om te draaien en op mijn gat te gaan zitten. Maar ik geraak niet gestopt en schuif enkele meters terug naar beneden op mijn achterste. Ik sta terug op de weg. Ik voel direct dat vooral mijn linker bil pijn doet. Ik heb een serieuze schaafwonde en ik vrees de rest van de week voor een mooie blauwe plek. Ook aan de rechterkant is mijn broek helemaal gescheurd en heb ik schaafwonden. Maar oriëntatielopers zijn geen voetballers en er is geen tijd om flauw te doen. We klauteren terug naar boven en zetten onze weg verder.

Naar post 5 zijn er niet echt veel opties en volgen we gewoon de weg. Van 5 naar 6 zijn er 2 opties: ofwel ga je rond en vermijd je hoogtemeters, ofwel ga je een beetje omlaag en weer omhoog door het dorp. In het dorp is wel een bevoorradingspost en onze watervoorraad aanvullen zou niet slecht zijn. Onze keuze is dus snel gemaakt.

Van post 6 naar 7 volgen we de vallei en zijn er geen moeilijkheden. De posten in deze wedstrijd zijn ook altijd zeer goed zichtbaar. Het is een wit blad met een woord op. Onderweg noteer je al die woorden op je scoreblad, dat je inlevert aan de finish.

Tussen post 7 en 8 ligt weer een bonuspunt. Het punt ligt niet supermoeilijk en we nemen het weer mee. Tot nu toe hebben we dus al alle punten gehaald.

Naar post 9 zijn er weer 2 routekeuzes: langs onder met een doorsteek of langs boven. We kiezen de route langs boven, misschien net iets langer, maar minder steil en met meer zekerheid.

Iets verder dan deze post ligt het laatste bonuspunt van dag 1. Dit bonuspunt is maar 10 minuten waard. Je moet dus echt zien dat het je niet meer dan 10 minuten tijd kost om dat punt te gaan nemen, anders win je er niks aan. Maar we zitten goed in onze flow en willen alle punten halen.

Als ik achteraf naar de tussentijden en onze track keek, zal het toch een minimale winst geweest zijn voor dit punt. Post 10 en 11 zijn vanzelfsprekend en dan lopen we naar de finish. We zijn het eerste team dat aan de finish komt en we hebben alle punten. Dus we weten direct dat we aan de leiding staan. We eindigen dag 1 met 29,6 km en 1050 hm in de benen. We doen er 4u31 over, maar krijgen 1u15 aftrek omdat we alle bonuspunten hebben. Pas na een half uur komt het tweede team binnen en die hebben ook een bonuspunt laten liggen. We staan na dag 1 sterk aan de leiding met ongeveer 45 minuten voorsprong.

En dan zitten we daar in het zonnetje op een voetbalveldje in een klein Duits dorpje. We zetten onze tentjes op en zitten nog eindeloos lang na te praten over de kaart, de routekeuzes, … Ondertussen koken we wat water en eten we ons zakje gevriesdroogd eten op. Om 20 uur lig ik in mijn slaapzak.

Om 7 uur gaat de wekker. Ik heb niet goed geslapen. Bij elke beweging deden mijn heupen pijn. Zowel links als rechts heb ik een mooie blauwe (zwarte) plek op mijn bil. Maar buiten dat voelen de benen best goed. Ik voel geen spierstijfheid of zo, enkel wat vermoeidheid.

We starten op dag 2 opnieuw als tweede team. De nieuwe kaart krijgen we weer 1 minuut voor de start. In tegenstelling tot de eerste dag zit ik niet direct in de focus. Ik vertrek al bijna naar de verkeerde kant. Gelukkig is mijn teammaat Johan iets beter geconcentreerd en zet ons op de goede weg. De vermoeidheid zit precies in mijn hoofd.

Bij punt 1 moeten we al direct beslissen of we een bonuspunt gaan nemen of niet. De keuze is al wat moeilijker dan gisteren. Als je alle bonuspunten gaat halen, doe je natuurlijk ook een heel aantal kilometers meer dan zonder die punten. En dan moet je afwegen of die kleine winstmarges soms wel opwegen tegen de extra vermoeidheid die je opbouwt.

Maar het is nog vroeg in de race en we gaan ervoor. Na het bonuspunt kiezen we voor de kortste route naar punt 2. Het is wel recht de berg over en dus een pak hoogtemeters. Achteraf zie ik op de tracking dat we het enige team zijn dat dat gedaan heeft. De rest gaat allemaal rond om hoogtemeters te vermijden, maar legt meer afstand af. In tijd bleek het ongeveer op hetzelfde neer te komen.

Tussen post 3 en 7 liggen er geen bonuspunten. We proberen overal de meest efficiënte route te zoeken. De kaart doet soms moeilijk. Aan post 6 willen we een weg nemen die we op de kaart zien, maar die in het terrein niet te zien is. We verspillen niet te veel tijd aan het zoeken en nemen een andere weg. Daarna komen we aan de bevoorradingspost en daar weten ze ons te vertellen dat we terug aan de leiding hangen.

Na post 7 is het weer tijd voor wat bonuspunten. We nemen 2 bonuspunten onderweg naar post 8. Aan het tweede bonuspunt zien we plots een andere ploeg verschijnen. We zijn een beetje verrast hierdoor, maar aangezien ze van een andere richting komen, hebben we het vermoeden dat ze het vorige bonuspunt hebben laten schieten.

Dan begint stilaan het einde van de wedstrijd in zicht te komen. Nog 3 posten te gaan en er is nog 1 bonuspunt. De vermoeidheid begint wel toe te slaan. Niet enkel in onze benen, maar ook een beetje in het hoofd.

We besluiten om het laatste bonuspunt te laten liggen, een punt van 40 minuten! Maar eigenlijk miskijken we ons een beetje op de route. We maken een inschattingsfout en dachten dat het veel extra tijd zou vragen, maar dat was eigenlijk helemaal niet zo. We laten hier dus wel wat bonustijd liggen. Achteraf is er wel een beetje spijt dat we dat punt niet zijn gaan nemen, want dan hadden we over de 2 dagen alle punten gehad.

Na 3u59 komen we wel als eerste team aan de finish. Een kwartiertje later komt het team aan dat we onderweg even gezien hebben. Zij hebben het laatste bonuspunt wel gaan nemen, maar hadden dus onderweg al een ander laten vallen. Het volgende team komt pas 45 minuten later binnen dan ons, maar die hebben wel alle bonuspunten, dus 40 minuten extra op ons. Die eindigen op dag 2 dan nog op 5 minuten achterstand. Op dag 2 halen we 26,5 km en 850 hm.

De eindranking wordt dan bepaald door de tijden van de 2 dagen op te tellen, min alle bonustijd. We winnen uiteindelijk met 52 minuten voorsprong op de tweede en 55 minuten op het derde team. We waren, denk ik, zeker niet de snelste lopers. De 2 teams na ons waren iets sneller in hun lopen, maar wij winnen het gewoon op efficiëntie en het oriënteren.

We hebben op enkele plaatsen een route genomen die anders was en dat heeft ons echt tijd opgeleverd. Ook als er iets niet klopte op de kaart, hebben we nooit lang staan twijfelen of zitten zoeken naar een paadje. We schakelden dan gewoon direct over op kompas volgen en doorsteken.

Buiten misschien 2 à 3 kleine foutjes denk ik dat we zeer strak georiënteerd hebben.

Het was zeker eens iets anders dan een gewone oriëntatieloop op een IOF-kaart. Topokaarten zijn soms iets minder correct en daar moet je tegen kunnen. Aan de andere kant liggen de posten altijd aan de weg en zijn ze zeker niet verstopt. Het vraagt soms ook wat tactisch nadenken over de bonuspunten. De afstand is natuurlijk ook wel iets wat je moet aankunnen. Maar voor diegenen die trailrunnen en oriënteren eens willen combineren, is dit een echte aanrader.